Verscholen

Onder ons bladerdak weggekropen,

wachtend op ander weer,

zitten wij

“verscholen”

Foto's
  • Ontwerp
  • Juryrapport

    Juryrapport
    'Verscholen'

    Mevr. L. de Haas – Yben
    Uitwerking idee: Compositie, compact geheel past bij het ontwerp. Kleurenspectrum, goed, mooi rustig. Materiaalkeuze, gezichten van apen en handen hadden ook van bloemen gekund, dit was te makkelijk. Ze kregen daardoor wel een goede uitdrukking. Figuranten, n.v.t. Beschrijving corsowagen, massa, maar als apen bij elkaar zitten is het massa dus goed. Afwerking: Aanbrengen materialen, goed, denk volgend jaar wel na over gebruik van papier maché (wel of niet). Weergave van de onderdelen, zeer verrassend waren de kikkers ook mooi uitgevoerd. Oog voor detail, detaillering zat hier in de in het oog springende kikkers. Algehele indruk: Indruk op afstand, een lieve kluit apen...., ik vond het wel vertederend. Idee en Uitbeelding idee, goed uitgewerkt, mooi was bovendien het dak van kokospalm(?) Herkenbaarheid, ja zeker goed uitgewerkt. Mobiliteit wagen, goed.

    Dhr. M. Lensen
    Het lastigste van het weergeven van “echte mensen en in dit geval dieren” is dat ze overeen moeten komen met de werkelijkheid. Het maakt het daarom heel moeilijk om dit te realiseren. De kleuren van de apen zorgen voor een “levende” verschijning, maak je deze effen dan wordt het saai. De details (vingers) van de apen komen niet goed over op de wagen. De afwerking aan de onderzijde was niet geheel dekkend. Voor aanvang had ik jullie wagen al aangetroffen op de rotonde in gezelschap van een lantaarnpaal, deze (herstelde) schade heb ik niet meegewogen in de beoordeling.

    Dhr. M. Hereijgers
    Apen dichtbij elkaar, verscholen onder een bladerdek. ‘Verscholen’ is in mijn persoonlijke uitslag geklasseerd op een tiende plaats. Wat onmiddellijk opvalt is dat de wagen door zijn goed gekozen, oranje gemêleerde vachten, een warme uitstraling heeft, die de nauwe verbondenheid tussen de apen laat zien. Dit straalt als een warme deken op de wagen af. Een warme deken onder een groen bladerdek, waarbij er subtiel gele bloemen aan het eind van de stelen is aangebracht. Daar heeft iemand over nagedacht. De gekozen compositie door de houdingen van de apen maakt de wagen wel wat plomp en boet daarmee in aan spanning. Ook is de wagen wat eenzijdig van oriëntatie en moet een deel van het publiek het doen met een grote apenrug. De kikkers die hiervoor geplaatst zijn moeten dit verlies goed maken. Eigenlijk slagen ze hierin nog best goed, vooral ook omdat het de sterkste details van de wagen betreft. Maar de hoofdvorm zou uiteindelijk de compositie moeten dicteren, niet de details. Nadere bestudering van het beeld leert echter dat er ook wat onvolkomenheden in het beeld zitten. Zo is de anatomie van de apen eigenlijk onvoldoende uitgewerkt. Hoofdvormen van ledematen zijn eenvoudig gedefinieerd, maar verdere verfijning in de vorm van spiermassa’s ontbreken. Hierdoor blijven de apen wat simpel ogen en missen ze overtuigingskracht. Ook de gezichten zijn met hun grijs geschilderde papier­maché niet verfijnd genoeg om de apen werkelijk een ziel te geven. Als ’s ochtends de wagens bij elkaar op het opstelterrein staan en bijvoorbeeld de vos van ‘Reukspoor’ naast de apen staan, dan is het verschil in verfijning onmiskenbaar. Erg kritisch wordt tegen de uitwerking van de vingers aangekeken, de wijze waarop deze zijn uitgevoerd en zich – ongewenst en onnatuurlijk ­ bewegen tijdens de optocht doen enorme afbreuk aan het beeld. Juist de gezichten en handen zijn de aandachtstrekkers! Uiteindelijk levert ‘Verscholen’ wel een leesbaar – maar weinig spannend – beeld. Er zijn zeker wat onvolmaaktheden, maar bevat in idee en conceptueel ook weer geen grote fouten. Nu is het belangrijk de stap te zetten van “geen grote fouten” naar aanmerkelijk goede dingen.

    Dhr. P. Bastiaansen
    Een grappig ontwerp over apen die tijdens een regenbui in het oerwoud verscholen zitten onder bladeren. Het ontgaat mij enigszins waarom dit een goed idee voor een corsowagen zou zijn. Het is een beetje grappig maar niet echt. Het is niet om de mooie vormgeving te doen geweest. Maar waar was het dan wel om te doen? Wat moest dit oproepen bij de toeschouwer? Bij de uitvoering valt vooral op dat deze wagen beter een stuk kleiner had kunnen zijn, zodat er meer aandacht naar de verfijning had kunnen gaan. Vooral de vormgeving van de apenlijven was hier en daar ronduit slecht, de armen waren cilinders, de vingers waren rechte staafjes die uit de arm kwamen. De keuze om de koppen niet in bloemen te maken maar van gewoon papier, is onbegrijpelijk. Het worden op deze manier goedkope maskers in plaats van apenkoppen. Waarom toch? De bloemenmix die op de apenlichamen is gebruikt, doet het juist enorm goed. Waarom is dit niet doorgezet op de gezichten?

    Dhr. R. Pierik
    Een groep apen en kikkers zit ‘verscholen’ onder de bladeren. Een luchtig idee, welke zeer herkenbaar is uitgebeeld. De dieren zitten dicht op elkaar gepositioneerd, hetgeen suggereert dat ze bescherming zoeken bij elkaar. Mede hierdoor is er genoeg om naar te kijken om interessant te blijven. De grote ogen van de apen kijken vragend omhoog en wekken medeleven op bij het publiek. Op de vormgeving van de apen is nog wel het een en ander aan te merken. Enerzijds laat de anatomie te wensen over en anderzijds is het gebruikte ijzer nog duidelijk zichtbaar in de koppen. Probeer deze een volgende keer met papier­maché weg te werken of gebruik piepschuim in plaats van ijzer. De keuze om alle apen volledig in het oranje uit te werken suggereert warmte en geeft me het gevoel dat de dieren zich verschuilen tegen de zon. De kikkers staan haaks op deze gedachte en hadden wat dat betreft misschien beter achterwege gelaten kunnen worden. Het contrast tussen het groen van de bladeren en het oranje in de apen is gewaagd, maar kan prima. Combi A. Ringerwöle & R. Flier
    Uitwerking idee
    Compositie: goed en alzijdig Kleurenspectrum: vlak, mist kleurschakeringen en dieptewerking Materiaalkeuze: veel "bijmaterialen", anders dan bloemen, bladeren. Figuranten: zeer goed verscholen... Beschrijving corsowagen: wat plompe wagen. Goed alzijdig, hierdoor niet echt een begin en eind.

    Afwerking
    Aanbrengen materialen: goed, wel relatief veel andere materialen gebruikt dan bloemen, bladeren Weergave onderdelen: goed, mist wat vloeiende lijnen in de lichamen hierdoor oogt het wat plomp Oog voor detail: op zich goed gedaan, wel wat eenvoudig, Wel een mooi detail is de eerste aap die zijn jong beschermd.

    Algehele indruk
    indruk op afstand: goed, mist wat figuratie idee: kloppen met verhaal uitbeelding idee: goed herkenbaarheid: idee is herkenbaar mobiliteit wagen: goed

    Dhr. L. Verspuij
    Olijke wagen. Door de vloeiende lijnen van de lichamen en armen van de apen ontstond er bijna iets cartoon­achtigs. Het schuilen voor het weer (palmbladeren), werkte tijdens de optocht! Het gezicht van de apen was met te weinig bloemen afgewerkt. Hier hadden echt andere keuzes moeten worden gemaakt.

    Help mee

    Heeft u meer info over deze wagen?

    Tin Tin - Verscholen (2014)